Zoekt de dingen die boven zijn, een tekst die mijn overgrootopa op zijn binnenvaartschip zong op het dek. Een verhaal dat mijn oma me trots vertelde en me het lied zelf leerde, in diepe verbondenheid met de bijbel waar de tekst zijn oorsprong heeft. Als student heb ik het met een knipoog onder aan mijn zoldertrap op de muur geschilderd. Denk aan mij, ook als je me niet ziet.

Zelf ben ik geboren op zolder, stond mijn bed als kind op zolder, leefde ik als student op een zolder, en heb ik zelf therapie gevolgd op zolder. Al die zolders zijn vertrouwde plekken geworden met uitzicht op de lucht door het dakraam of vanuit de dakkapel op het straatleven. Daarom vind ik het bijzonder om nu zelf als therapeut een zolder te kunnen bieden voor reflectie.

Binnen systeemtherapie wordt de zolder als symbool gebruikt voor de familieschat. Stoffige dozen met oude foto’s of dat ene ding wat je nog steeds niet weg kunt gooien. De zolder is een plek om stil te staan bij dat wat je meekrijgt van je voorouders en hoe je daardoor gevoed wordt of daartegen vecht in jouw leven van nu.

In proces in jouw leven denk ik dat het belangrijk is om bewust te zijn van je zolder met wat je daarop uit het zicht bewaart of koestert.